Kwaadmechelen
De toren van de Sint-Lambertuskerk
dateert van 1615 en is uitgevoerd in Kempense gotiek. Het is een zware, vierkante bakstenen toren, gebouwd op een basis van ijzerzandsteen. De toren is voorzien van haakse steunberen. Aan de zuidzijde bevindt zich een vijfhoekige traptoren. De toren is vrijwel onversierd, op enkele banden van ijzerzandsteen na. De toren wordt bekroond door een naaldspits.
De eigenlijke kerk werd gesloopt in 1840 en vervangen door een nieuw gebouw, dat echter in 1940 door brand werd verwoest. De kerkschatten werden eveneens verwoest. Slechts een 17e-eeuws houten Sint-Lambertusbeeld bleef gespaard. Herbouw van de kerk volgde tussen 1953 en 1956 in modern-gotische stijl. Bij opgravingen kwamen de fundamenten van een romaans kerkje tevoorschijn, dat de voorganger was van de gotische kerk.
Bron: https://nl.wikipedia.org
Tessenderlo
Sint-Martinuskerk
De monumentale, gotische Sint-Martinuskerk werd gebouwd van 1444 tot 1484 en beheerst sindsdien het centrum van Tessenderlo.
Indrukwekkend is de rijzige toren met zes geledingen, afgebakend door waterlijsten in natuursteen. Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch en werd in overeenstemming gebracht met de parel van de kerk.
In de kerk vind je het unieke koordoksaal
Het koordoksaal, ook jubee genoemd, werd omstreeks 1525 opgericht in Laatgotiek.
Het monument, in zachte kalksteen van Avesnes, is elf meter lang en rust op acht zuilen in Doornikse hardsteen, waarvan vier de eigenlijke tribune onderstutten.
De tribune is verdeeld in 21 nissen die in taferelen het leven van Christus verbeelden. Het middengedeelte heeft een vooruitspringende erker die als preekstoel fungeerde.
Het doksaal fungeerde verder als grensafbakening tussen het koor waar de priester opereerde en het kerkschip waar het godsvolk stond.
De voornaamste reden van bestaan was echter dat het doksaal de “bijbel van de gewone man” was. In die tijd konden slechts weinig mensen lezen. Door het doksaal konden de gelovigen “zien” wat werd gezegd. De bouwers hadden aldus meerdere bedoelingen, maar wie ze waren, is onbekend.
