Vallombrosa
Abbazia di Vallombrosa
De orde der Vallombrosianen werd in 1038 gesticht door de Florentijnse edelman Giovanni Gualberto die op een gegeven moment besliste om een nieuw leven van armoede en eenzaamheid te wijden aan God. Samen met enkele volgelingen vestigde hij zich in 1036 in het plaatsje Acquabella te midden van de bossen van Vallombrosa. Ze bouwden er een kleine houten kerk.
Reeds in 1039 schonk abdis Itta land aan de orde om een klooster en bijbehorende kerk te bouwen en deze werden in 1051 ingewijd, terwijl in 1055 paus Victor II de Benedictijner Congregatie van Vallombrosa erkende.
Hoewel Florence het klooster annexeerde in 1280 behield het klooster zijn autonomie en eigen statuut.
Verschillende verbouwingen en uitbreidingen in de 13de, 15de, 16de en 17de eeuw resulteerden uiteindelijk in het prachtige klooster met zijn imposante binnenplaats en voorgevel.
Het schijnt dat Galileo Galilei rond 1578 in opdracht van zijn vader in het klooster verbleef, mogelijk als novice
In 1713 kreeg het klooster de erkenning van abdij waarop een periode van welvaart volgde. Het klooster werd een belangrijk referentiepunt voor de wetenschappelijke cultuur in Toscane. Zo voerden de Vallombrosianen waarnemingen uit voor het netwerk van de weerstations van de Medici (1654-1667), het eerste dat in Europa werd opgericht. De monniken deden ook botanisch onderzoek. Hieraan kwam een einde tijdens het bewind van Napoleon die de orde verdreef en een groot deel van de prachtige kunstwerken in beslag nam. Pas in 1949 keerde de orde der Vallombrosianen terug naar de abdij.
Bronnen : https://www.travelingintuscany.com, https://www.opvakantienaartoscane.info, https://ne.wikipedia.org
Photo : Mongolo1984
