Pernes-les-Fontaines
Tour Ferrande
Zoals de naam aangeeft is Pernes het dorp van de fonteinen. Sinds de tweede helft van de 18e eeuw werden er 40 gebouwd.
Drie Middeleeuwse stadspoorten zijn goed bewaard; ze stammen uit de tijd dat Pernes behoorde tot Comtat Venaissin, een graafschap in het Heilige Roomse Rijk. Uit deze tijd stamt ook de Ferrandetoren. Deze heeft drie verdiepingen. De functie was zowel archief als ontvangstzaal voor de Orde van Sint-Jan. Het was niet ingericht als residentie voor de ridders van de orde. De Ferrandetoren is bekend voor zijn fresco’s op de derde verdieping.
Bron : https://nl.wikipedia.org
Photo : FDM Provence
Eglise Notre Dame de Nazareth
Zoals de architectuur laat zien, stamt de Église Notre-Dame-de-Nazareth oorspronkelijk uit de 11e en 12e eeuw. Het is een mooi voorbeeld van de romaanse stijl in de Provence, met latere gotische aanpassingen.
De kerk heeft een sober maar indrukwekkend schip en een rijkelijk gedecoreerd portaal. Binnenin bevindt zich een bijzonder historisch orgel uit de 17e eeuw en diverse oude religieuze kunstwerken. De kerk diende eeuwenlang als het belangrijkste religieuze middelpunt van Pernes-les-Fontaines. Tegenwoordig is het een beschermd historisch monument dat getuigt van het rijke verleden van het dorp.
Photo : EmDee
Abbaye de Sénanque
Sénanque is een cisterciënzer klooster, gesticht in 1148 op een afgelegen plek. Dat is geen toeval en het ligt zelfs aan de basis van orde die in elfde eeuw is opgericht. De orde was een reactie op de Benedictijner kloosters die door succes zich steeds minder richtten op hun geestelijke taken. De cisterciënzers wijzen alle luxe en welvaart af en leven zoveel mogelijk in eenzaamheid. Zo, is het idee, leef je een leven dat het meest lijkt op die van Jezus.
De cisterciënzers kloosters die in de loop van de twaalfde eeuw werden gesticht zijn dus allemaal gebouwd op zogenaamde ‘woeste gronden’; een afgelegen plek en het liefst op grond waar landbouw niet makkelijk is. Deze eenvoudige en harde manier van leven is ook terug te vinden in de architectuur van de kloosters. De kerken en gebouwen van de cisterciënzers hebben bijna geen versieringen maar slechts duidelijke en eenvoudige vormen die samen met de natuurlijke omgeving bijna altijd voor een unieke sfeer zorgt. Het zijn daarom altijd fascinerende plekken. Sénanque is wat ligging en bouw betreft goed vergelijkbaar met de abdij van Fontenay in Bourgondië waar de Via Clara ook langs gaat.
In 1544 werd de abdij het slachtoffer van de opstand van de waldenzen, ook wel de armen van Lyon genoemd, waarbij monniken door de ketters werden opgehangen en verschillende kloostergebouwen werden verwoest en verbrand. De abdij zou deze verschrikkelijke slag niet te boven komen. Aan het einde van de 17e eeuw telde het klooster niet meer dan twee religieuzen en in 1780 overleed de laatste monnik van Sénanque.
De Franse revolutionairen verkochten het klooster als staatsbezit. De abdijgebouwen deden hierna dienst als boerenbedrijf. Een geestelijke nam de abdij over in 1854, waarna het klooster zijn monastieke roeping hervond. De monniken moesten echter in het begin van de 20e eeuw weer vertrekken vanwege antikatholieke maatregelen van de Franse regering (Verenigingswet van 1901). In 1926 keerden de monniken terug naar de abdij, maar het lukte ze niet meer de gebouwen te onderhouden. In 1969 werd er een cultuurhistorisch centrum gevestigd. Sinds 1988 wonen er weer cisterciënzermonniken in het klooster.
Bronnen : https://nl.wikipedia.org, https://www.dorpenfrankrijk.nl, https://www.senanque.fr