Le Thoronet
Abbaye du Thoronet
De Abdij van Le Thoronet is een voormalige cisterciënzer abdij. De abdij is de oudste van de drie ‘cisterciënzerzusters’ in de Provence (de andere twee zijn de Abdij van Sénanque en de Abdij van Silvacane).
Geschiedenis
Reeds enkele jaren na de stichting was de abdij vermogend genoeg (dankzij schenkingen) om met de bouw van de kerk te beginnen. De bouw vond plaats tussen 1160 en 1180. In het begin van de 13e eeuw telde het klooster 20 monniken en enkele tientallen lekenbroeders. Dat is tevens het begin van een bloeiperiode van een eeuw. Daarna trad er verval in. Tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw raakte het kloostercomplex onbewoond en daarna functioneerde het wel weer als klooster, maar de Cisterciënzerorde had haar politieke en economische macht in dit deel van Frankrijk verloren. Aan het einde van de 17e eeuw zijn er verschillende meldingen van ernstige schade aan de gebouwen door achterstallig onderhoud.
In 1790 woonden er nog zeven monniken in armoedige omstandigheden die een jaar later de abdij verlieten. Na de Franse Revolutie werd het klooster verkocht en kreeg het een agrarische functie. In 1854 werd het klooster door de staat gekocht en in 1873 werd met de restauratie begonnen.
Sinds 1920 wordt het klooster bedreigd door verstoringen in het geohydrologische systeem van het gebied. Deze verstoringen zijn het gevolg van de bauxietwinning in het Massief van Darboussières. Dit leidde tot scheurvorming in de muren van het gebouwencomplex.
Architectuur
Vrij algemeen wordt de kerk met de aangrenzende kloostergang beschouwd als een hoogtepunt van de romaanse architectuur in de Provence. De kerk is opgetrokken uit blokken steen met een droge voeg, een werkwijze die slechts mogelijk is wanneer met een uiterste precisie gewerkt kan worden. De vlakken van de bouwstenen moeten immers perfect passen, want de tussenliggende voeg bestaat uit dunne lijm. De kerk heeft een spitsbogig tongewelf. Het dwarsschip kent zeer bescheiden afmetingen en daarom is het tongewelf boven de viering doorgezet. De viering vertoont aan weerszijden hogere wandbogen dan in de rest van het middenschip. Achter de viering bevindt zich een lage, halfronde apsis met een voortravee. De zijbeuken zijn voorzien van een tongewelf. De kerk heeft een rechthoekige klokkentoren met spits.
De kloostergang, gelegen aan de noordzijde van de kerk, heeft een trapeziumachtige grondvorm met relatief lange zijden van ongeveer 37 meter. De kloostergang is voorzien van een tongewelf. In de kloosterhof staat een zeshoekig bronhuisje met daarin een stenen fontein. Aan de oostzijde van de kloostergang liggen de belangrijkste kloostervertrekken, zoals de slaapzaal en de kapittelzaal. De laatste heeft een ribgewelf. Aan de westzijde van de kloostergang ligt de kelder. Deze ruimte diende als werk- en opslagplaats voor de wijn, het graan en de olijfolie. Ventilatieschachten moesten verhinderen dat er in de ruimte een te hoge concentratie aan alcoholdampen ontstond.
Aan de buitenzijde van het complex bevindt zich de zaal van de lekenbroeders.
Modernisme
Deze abdij was in de 20ste eeuw voor architect Le Corbusier een inspiratiebron voor zijn modernistische architectuuropvatting. De gebouwen werden toen zorgvuldig bestudeerd en opgemeten. De architectuur prees men als een organisch geheel conform de idee van een woning als een machine à habiter. Men bewonderde ook de nauwgezette vertaling in steen van het programma van de cinsterciënzers en het economisch verantwoord bouwen.
Bronnen : https://nl.wikipedia.org, https://de.wikipedia.org, https://www.marzkretiek.nl
Photos : Abbaye du Thoronet – CMN
Monastère Notre-Dame-du-Torrent-de-Vie
Het klooster Notre-Dame du Torrent de Vie , gelegen in Thoronet (plaats “La Manuelle”), bestaat uit een reeks gebouwen midden in het wilde struikgewas, met zijn kerk, op een terrein op 500 meter van de Abdij van Thoronet, aan de rand van het landgoed Sainte-Croix la Manuel.
Het klooster herbergt een religieuze gemeenschap van nonnen die behoren tot de monastieke familie van Bethlehem, de Hemelvaart van de Maagd en Sint Bruno (contemplatieve en monastieke religieuze orde van pauseliek recht)
De monastieke familie van Bethlehem, van de Hemelvaart van de Maagd en van Sint Bruno, werd geboren op 1 november 1950 , tijdens de afkondiging van het dogma van de Hemelvaart van de Maagd door paus Pius XII op het Sint-Pietersplein in Rome. In 1976 werd de eerste monnikengemeenschap in Frankrijk gesticht. Tegenwoordig telt deze monastieke familie ongeveer 600 leden uit verschillende continenten, verdeeld over 33 kloosters over de hele wereld.
Geschiedenis
Op verzoek van monseigneur Gilles Barthe, destijds bisschop van Fréjus en Toulon, werd op 2 februari 1978 een tijdelijk klooster gebouwd nabij de middeleeuwse abdij van Thoronet.
Bijna dertig jaar lang woonden de nonnen van de Nieuwe Orde, geïnspireerd door de Kartuizer Orde, in eenvoudige hutten waar ze hun leven van gebed en werk leidden in eenzaamheid, maar onder bijzonder moeilijke omstandigheden.
Het klooster van de Zusters van Bethlehem valt onder parochie van Lorgues.
De bouw van de verschillende constructies van het klooster vond plaats van 1991 tot 2000 . Na voltooiing van het klooster is het mogelijk geworden om een twintigtal zusters te huisvesten. De kerk “Onze Lieve Vrouw van Licht-voorbij-Alles” werd op 7 oktober 2007 ingewijd.
Op de dagen van de week blijven ze, afgezien van de twee grote liturgische diensten en de dagelijkse mis die de zusters samenbrengt in de kloosterkerk, zoveel mogelijk in de stilte en eenzaamheid van de kluizenaarshutten, waar ze hun dagelijkse activiteiten uitvoeren.
Om het dagelijks brood van het klooster te verdienen, verrichten alle nonnen hun werk in eenzaamheid, sommigen in de werkplaats van hun kluis, anderen in het klooster. In een winkel bij de ingang van het klooster kunt u de producten van hun artistieke ambacht ontdekken.
Op zaterdag en zondag, het gemeenschapskapittel, maken ze een lange wandeling in de omringende natuur, een gemeenschapsmaaltijd en een bijeenkomst rond het Evangelie versterken de banden van broederlijke gemeenschap.
De kerk staat open voor iedereen die mee wil bidden met de nonnen. Het huis, dat op de in 1978 verworven grond stond, werd gerestaureerd en omgevormd tot een ontvangsthuis voor gasten.
In 2019 is gestart met de aanleg van het horecaplein, vlakbij de kerk, inclusief een tentoonstellingsruimte voor ambachten en bezoekruimtes open voor pelgrims, groepen en bezoekers.
Architectuur
De kloosterkerk, een gebouw met een longitudinaal plan, bestaat uit een enkel schip in 3 verschillende ruimtes die eindigen in een halfronde apsis.
Het werd gebouwd met behulp van eeuwenoude technieken, waarbij gebruik werd gemaakt van rode bakstenen die met de hand werden gemaakt van lokale ruwe aarde en bedekt met kalkmortel.
Bron : https://fr.wikipedia.org
Photo : René Dinkel